Salon Zdrowia - Sklep Medyczno-Ortopedyczny

Helioterapia – terapia słońcem

talasoterapia
Talasoterapia- lecznicze działanie morza
23 czerwca 2021
zespol slabosci u osob starszych
Zespół słabości u osób starszych
29 czerwca 2021

Helioterapia – jak powstała i komu pomaga

Helioterapia jest formą światłolecznictwa wykorzystywaną od starożytności i polega na leczeniu słońcem. Promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni Ziemi to: 60% z promieniowania podczerwonego, 39% światła widzialnego oraz w 1% promieniowania nadfioletowego – nie należy jednak bagatelizować tego 1 %, ponieważ zdajemy sobie sprawę jak wiele szkód może wyrządzić
nadmiar UV powodując oparzenia i inne nieprzyjemne sytuacje, które nie stanowią tylko kosmetycznego problemu. Udowodniono, że słońce jest nam potrzebne, ale traktując słońce jako lek, pamiętajmy również o odpowiednich dawkach. Lecznicze działania światła słonecznego opisał m.in. Niels Ryberg Finsen jako zdobywca Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny z 1903 roku. Światło
słoneczne synchronizuje nasz zegar biologiczny, pomagając organizmowi regulować procesy biologiczne poprzez wpływ na rytm wydzielania hormonów. Pobudzając receptory w siatkówce, światło słoneczne umożliwia transport serotoniny do mózgu, a tym samym poprawia nasz nastrój, dlatego wyjaśnia się kwestia depresji sezonowej, gdzie okresowo zmniejsza się natężenie światła słonecznego.

Helioterapia w Polsce – czy jest możliwa?

Jesienią oraz zimą największe wartości usłonecznienia są na południu kraju (podgórskie górskie), natomiast wiosną oraz latem na terenach nizinnych. Za najlepsze warunki do helioterapii przedstawia się okres od maja do sierpnia w godzinach 8:00- 16:00.


Helioterapia – podstawowe zabiegi


Zabiegi z zakresu helioterapii wykorzystują światło słoneczne w celach leczniczych, aby:

  • podnieść przemianę materii,
  • pobudzić mechanizmy kriotworzenia,
  • wpłynąć na odporność
  • unormować gospodarkę hormonalną
  • zadziałać przeciwkrzywiczo
  • poprawić stan zdrowia chorych na gruźlicę
  • ograniczyć przewlekłe stany zapalne
  • poprawić jakość skóry, walcząc z trądzikiem łuszczycą
  • wzmocnić kości przy osteoporozie.
helioterapia
https://salonzdrowia.com.pl/?v=9b7d173b068d

Co to są promienie słoneczne?

Promienie słoneczne to energia elektromagnetyczna. Światło jest tylko częścią całości widma promieniowania elektromagnetycznego, które rozciąga się od promieniowania gamma, poprzez X, UV, widzialne, IR, mikrofale i fale radiowe. Promieniowanie podczerwone jest niewidzialne, a jego działanie biologiczne polega na wpływie cieplnym na nasze tkanki. W widzialnym widmie różnice długości fal ukazują się jako różnice barw, a ten widzialny zakres sięga od ok. 380 (fiolet) do ok. 780 nanometrów (czerwień). Zakres promieniowania ultrafioletowego leży między 350 nm a ok. 3 nm, zakres podczerwieni zaś od ok. 760 nm do ok. 0,5 milimetra. Mimo że promieniowanie ultrafioletowe (UV) stanowi zaledwie 1% fali świetlnej docierającej do powierzchni Ziemi, ma ono dla nas najistotniejsze znaczenie, gdyż działanie tych promieni leży u podstaw niemal wszystkich zjawisk biologicznych.

Rodzaje promieniowania UV

Promieniowanie UVA (315-400 nm), nadfiolet bliski, który jest minimalnie pochłaniany przez ozon w stratosferze i w większości dociera do powierzchni Ziemi (aż w 90 %), wnika najgłębiej, bo aż do skóry właściwej, powoduje fotostarzenie, przenika przez szyby dzienne i mamy z nim do czynienia o każdej porze roku!, wpływa na system immunologiczny organizmów żywych. Warto wiedzieć o tym, że z promieniowaniem UVA mamy do czynienia przez cały rok, również podczas zimy. Ten rodzaj promieniowania powoduje stres oksydacyjny, w wyniku czego dochodzi do utlenienia melaniny w skórze, co prowadzi do zabarwienia skóry na brązowo-szary kolor. Opalenizna pojawia się bardzo szybko i w takim samym tempie znika (opalenizna krótkotrwała), ponieważ zawartość melaniny w
skórze nie zwiększa się

Promieniowanie UVB (280-315 nm), w większości pochłaniane w stratosferze przez cząsteczki ozonu i tylko niewielki procent dociera do powierzchni Ziemi. Jest bardzo aktywne biologicznie, powoduje głębokie oparzenia, odpowiada za pigmentację, powstawanie opalenizny długotrwałej, oparzenia, syntezę witaminy D, immunosupresję (wykorzystywaną w leczeniu łuszczycy, atopowego
zapalenia skóry, chłoniaków skóry). Posiada największą zdolność tworzenia rumienia fotochemicznego, odpowiada niestety za kancerogenezę, wnika do naskórka. Zwiększa produkcję melaniny w naskórku, która chroni przed szkodliwymi działaniami promieniowania ultrafioletowego i zabarwia skórę na złoto-brązowy kolor, a my możemy cieszyć się długotrwałą opalenizną, która
pojawia się z opóźnieniem.

Promieniowanie UVC (100-280 nm), całkowicie pochłaniane w górnych warstwach atmosfery przez cząsteczki tlenu i ozonu, jest szkodliwe dla żywych organizmów, ponieważ powoduje niszczenie komórek, DNA i przyczynia się do powstawania mutacji, służy do wyjaławiania, denaturyzacji białek i sterylizacji np. sal operacyjnych, zahamowuje podział bakterii, wirusów, drożdżaków i pleśni,
ale bezwzględnym warunkiem podczas odkażania jest konieczność opuszczenia pomieszczenia, w którym są włączone lampy UVC, jest szkodliwe dla spojówek.

Helioterapia – co słońce z nami robi?

Skóra człowieka poddana działaniu promieniowania UV w odpowiedniej dawce staje się lepiej ukrwiona, bardziej elastyczna i mniej podatna na zakażenia, dzięki melaninie mającej właściwości przeciwutleniające, hamujące aktywność drobnoustrojów. Zwiększa się dopływ leukocytów do skóry co ma wpływ na szybsze gojenie się ubytków.

Dodatkowo helioterapia wzmacnia kości – w czasie kąpieli słonecznych wytwarza się witamina D, która jest niezbędna
do prawidłowego przyswajania wapnia i fosforu z pożywienia. Witamina D zapewnia odpowiednie funkcjonowanie naszego układu odpornościowego, nerwowego, zapewnia regenerację skóry. Helioterapia wykazuje korzystne działanie na wiele elementów naszego zdrowia i prawidłowego funkcjonowania poszczególnych układów, a wyjątkowe zdrowotne działanie wykazuje w następujący sposób:

• łagodzi dolegliwości skórne jak łuszczyca, atopowe zapalenie skóry, lekki trądzik, zranienia
• wspomaga odporność organizmu na zakażenia
• przyspiesza przemianę materii
• ma wpływ na spadek poziomu cholesterolu
• stymuluje produkcję witaminy D (działanie przeciwkrzywicze). Produkowana pod wpływem promieni słonecznych witamina D warunkuje twardość kości i ich odporność na urazy, wpływa również na kształtowanie się zębów, reguluje gospodarkę wapniową
(dzięki wit. D utrzymywane jest prawidłowe stężenie wapnia i fosforu oraz zwiększone przyswajanie tych związków z przewodu pokarmowego). Wit. D ma znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i mięśniowego oraz krzepliwości krwi, przeciwdziała różnym chorobom krążenia.
• pobudza funkcje krwiotwórczych, stymuluje produkcję erytrocytów i płytek krwi (leczenie anemii wtórnej), poprawia wydolność serca
• pobudza gruczoły wydzielania wewnętrznego min. przysadkę, nadnercza, tarczycę i jajniki, co prowadzi do nasilenia procesów przemiany materii
• ma wpływ na wydzielanie serotoniny, czyli hormonu szczęścia
• wpływa na prawidłową funkcję szyszynki (gruczołu wydzielania wewnętrznego odpowiedzialnego za regulację rytmu dobowego). Pod wpływem promieniowania słonecznego dochodzi w szyszynce do produkcji melatoniny, który jest hormonem snu. Melatonina gromadzi się w szyszynce, a po zmroku ulega uwolnieniu, dlatego im więcej melatoniny, tym mniejsze problemy z bezsennością. Zaburzenia pracy szyszynki związane są z występowaniem depresji zimowej, której podstawową przyczyną jest niedobór światła słonecznego w okresie zimowym.
• działa antydepresyjne
• łagodzi sztywności stawów
• zmniejsza napięcie mięśni
• działa uspokajająco
• działa bakteriobójczo
• zwiększa poziom libido.


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *